Gördüklərimə, yoxsa eşitdiklərimə inanım?

“Min dəfə eşitmək, yoxsa bir dəfə görmək yaxşıdır”?

Bunun cavabını müdriklər çoxdan vermişdir. Lakin “nədən?”i  hələ soruşulur. Bu, ondandır ki, lənətə gəlmiş qulaq, insanın hiss orqanı kimi, yalanı da eşidə (qəbul edə) bilir. Yarəb, eşitdiyi minlərdən biri doğru ola, ya olmaya. Qurban olduğum müqəddəs göz  isə ancaq olanı (doğrunu) görür. Onda öz sahibini aldatmaq “qabiliyyəti” yoxdur. Vay o cəmiyyətin halına ki, orda  görünənləri yalan, eşidilənləri doğru hesab edirlər.

Çoban Xanışın prezidentlik təlimi

 ÇOBAN XANIŞIN PREZİDENTLİK TƏLİMİ

**********************************

 Keçmişdə ağıllı padşahlar dövləti yaxşı idarə etmək üçün məmləkətdə müdrik axtarışına çıxarmışlar. Ətrafında çoxlu müdrik insanlar olan padşahların işi çox avand və rəvan olarmış. “Ulu öndər”imiz də bu qaydadan çox məharətlə istifadə etmişdir. Onun çoban Xanış ilə dostluğu buna nümunədir.

Jirinosun merinos sürüsü və "saqqal keçi"

 İnsan psixologiyası elədir ki, hər şeydən çox dəyişiklik xöşlayır. Təbii, ictimai dəyişiliklər (islahatlar) olmayan yerdə insan özünü rahat hiss etmir. Bu hal özünü, daha çox, fəal adamlarda göstərir. Uşaqlar da ona çox həssasdır. Məsələn, ən çox sevdiyi oyuncaq beş-on gündən sonra gözündən düşür. Əgər ondan çox pis olan yenisini alsan, onu daha çox istəyər.

Şirzad kişi millətcə türk, həyat yoldaşı Sara isə rus idi. Bu, həm qismətdən, həm də məhəbbətdən baş tutmuşdu. Qismətdən ona görə idi ki, türklərlə ruslar tarixən coğrafi, Şirzad ilə Sara isə yaxın kənd qonşuları idi. Məhəbbətdən ona görə idi ki, biri-birilərini tez-tez görmüş, dəlicəsinə sevmişdilər. Bu məhəbbətin, bəlkə bir səbəbi də, qaranın qaradan, ağınsa ağdan bezməsindən olmuşdu. Axı türklər, nisbətən, qara, ruslar isə ağ olurlar. Bu məhəbbət, bu izdivac o qədər gözəl idi ki, yaşın artıq əllini ötməsinə baxmayaraq, ilkin təravətini saxlayır, gözəl həyat sürürdülər.

Ağıl, yoxsa vəhşi inistinkt?

Atalar hər bir mövcud vəziyyəti qısaca ifadə edə bilən bir söz (hikmət) qoyub getmişlər. Onlardan biri də “ucun qoymaq” məsəlidir. Hal hazırda hay-küy qoparan “Əkrəm Əylisli məsələsi” də bir mühüm iş üçün “uc qoyma” sayıla bilər. Bu başdan deyim ki, bu, həm də çox gözəl bir “uc qoyma” olardı.

Gözəlliyin gizlədilməsi allaha kufrdir

Qadın gözəlliyini “qara əskiyə” (çadraya) büküb gizlətmək allaha xoşdurmu? Buna birmənalı cavab: 
Yox, bu allaha küfrdir. 
Di gəl, başa sal bu qanmazları. At kimi “noo-duu” (him-cim) ilə sürülə bilinməyən eşşəyi bizləməklə sürürlər. Niyə bu adi şeyləri görmür və qanmır bu korlar və qanmazlar ki, allah  bütün bu gözəllikləri nə üçün yaratmışdır?

Pişiyimin azadlığı

Uşaqlıqda bir sevimli pişiyim var idi. Soba altı qışlaqğı, yük üstü yaylağı idi. “Ağzımın tikəsini” də verməklə, onu naz-nemətlə bəsləyirdim. Buna baxmayaraq, hazır yeməkdən, hərəkətsizlikdən əzgin-üzgün idi. Qış günlərinin birində sevimli pişiyimiz evdən yox oldu. Onun itməsi mənə çox pis təsir etmişdi. Darıxırdım onun üçün.

"Dəvə qızması" və ərəb təsbehi

Deyirlər, “dəvə qızması” olmasaydı, dəvə də olmazdı. Bu, “məhəbbət olmasaydı insan da olmazdı” qədər həqiqətdir.Böyüklüyünə baxmayaraq, dəvə o qədər sakit, üzüyola heyvandır ki, bir “xıx” deməklə dizləri üstə oturar, cullayıb yükləyərsən, özün minərsən, yenidən “xıx” desən, durub səni və yükünü istədiyin yerə aparar. Lakin dəvə qızdısa, üzünü görmə. Heç nəyə baxmaz, vurub hər şeyi aşırar, dağıdar, oba-oba keçərək “tayını” axtarar. Axı belə olmasaydı dəvə də olmazdı. Yəni bu, dəvəliyi dünyada saxlamaq üçün allahın təyinatıdır. Dəvə bilir ki, əgər allahın bu təyinatı pozularsa, dünyada dəvə olmayacaqdır.